Fototas Dave Zuuring

Leer van onze fotografie blunders

Fotografie blunders…. we maken ze waarschijnlijk allemaal wel eens. Wij natuurlijk ook! We dachten, we zetten de blunders van het team van Dutch Photo Academy eens op een rij. Zo kun jij er van leren en deze fouten hopelijk voorkomen. Of heb jij ze stiekem ook al gemaakt?

Dave Zuuring
Panorama tijdens het gouden uur op een bekende plek van me.

Het was april 2019. De lucht begon ’s avonds nog mooi te kleuren en het was ook nog eens windstil. Ik ging er nog even op uit. Naar een bekende plek, de boom in het water. Ik wilde er eens wat anders proberen met zonsondergang, want normaliter is dit echt een zonsopkomst locatie. 

Dave Zuuring
Na een paar foto’s gemaakt te hebben verplaatste ik me, maakte nog een foto van de bunker achter me en besloot toch weer om te draaien naar het water. Maar dat vroeg om een ander filter alsmede een polarisatiefilter en de groothoeklens i.p.v. de 24-105 mm. zoomlens.

Wat er daarna gebeurde hoop ik dat geen enkele fotograaf zal meemaken. Ik zet mijn camera met groothoeklens op het statief, draai me om om het filter te pakken, wil deze op mijn lensring klemmen en op dat moment, zie ik de camera voorover, circa 1,5 meter en precies lans de rand in het water plonzen. In een flits haal ik alles uit het water, maar met de camera die aanstond en nu al niets meer liet zien, het water dat eruit liep wist ik al direct, dit is foute boel. Nog wel direct de accu eruit, en thuis in een bak met rijst gelegd en droog gemaakt, maar een dag later direct de verzekering gebeld en de spullen opgestuurd naar Cameranu en de reparatiedienst voor schadebeoordeling. Maar zowel de Sony A7III en Song GM 16-35 mm. f/2.8 waren total loss. 

4 dingen die ik anders doe sindsdien 

Dave Zuuring
Bouw gewoontes in, leer slechte gewoontes af.
  1. Maak er een gewoonte van dat je altijd op afstand van een afgrond of langs de waterkant je spullen aanpast. Of te wel ga geen lens wissel doen dicht bij die rand van een rivier, in zee of op een bergrand. Doe dat waar de camera in het slechtste geval op de grond valt. Idealiter zet je alles vast op je statief en verplaatst dan naar de juiste locatie waar je wilt fotograferen. Okay laten vallen is nooit goed, maar beter een deuk of kras die te repareren is dan kortsluiting of erger nog dat alles meters naar beneden klettert of in het diepe water valt en je alles ook kwijt bent!  
  2. i.p.v. een statiefplaatje onder je camera investeer in een L-Bracket, die heeft een bredere arca swiss aansluiting en klem je makkelijker in de klem van je statiefkop. Dat is het eerste wat ik samen met mij nieuwe camera toen kocht. 
  3. De allerbelangrijkste tip is toch wel om er een gewoonte van te maken dat je heel bewust je camera in de klem vastzet. Controleer bij het erin vastzetten of het ook echt vast zit. Want in mijn geval had ik kunnen voelen dat de camera op de klem ruste aan de voorzijde i.p.v. in de klem zat. En als ik dit met twee handen had gedaan was het anders afgelopen. En nee ik geloof niet in van die camerastraps waarmee je camera aan statief vastzit, want zit je camera niet goed in de klem en het valt alsnog voorover en je staat langs het water, of op die berg. Dan kan nog steeds door het gewicht van camera + lens + filterhouder er een beweging op gang komen dat camera met statief en al omvalt. Tevens alles wat kan bewegen op je camera veroorzaakt trillingen en dus onscherpe foto’s.  
  4. Sinds een jaar gebruik ik de camera gondels van Smallrigg en Silencecorner, zo hoef ik niet meer de camera los te maken van mijn statiefklem, maar draai ik de camera van landschap naar portret en visaversa. Nog minder risico op niet goed vastzetten in de klem. 

Bonus tip, verzeker je spullen ten minste in een buiten-de-deur of speciale fotografiespullen verzekering en kijk goed naar de voorwaarden en eigenrisico’s. Omdat mijn spullen nog geen jaar oud waren kreeg ik alles gelukkig vergoed van de verzekering en kon ik een maand later nieuwe spullen aanschaffen. 

Karin de Bruin

Fotoblunders heb ik genoeg … ter plekke erachter komen dat mijn geheugenkaartje nog in de reader zit, dat ik vergeten ben de batterij uit de oplader te halen, dat de gepoetste filters niet in mijn tas maar nog in de auto liggen (terwijl dat echt een po$% eind lopen is), of dat ik gewoon mijn statief niet bij me heb??? … ik heb het allemaal mogen meemaken. Ook heb ik heel veel beginnersfouten gemaakt, de stabilisatie van mijn objectief aan laten staan, terwijl ik 95% van mijn foto’s op statief maak. Vergeten om de ISO weer naar een normale waarde terug te zetten na een rondje avondfotografie. Totaal niet letten op mijn instellingen en gewoon lekker door blijven klikken terwijl de lucht echt waanzinnig is. Dat vind ik misschien nog wel het ergste. Die kleine beweging, of de ruis van te hoge ISO kom ik nog wel overheen, maar een totaal overbelichte foto omdat ik gewoon niet op zit te letten, daar kan ik wel even van balen. Het voordeel is wel, van deze fouten heb ik geleerd, ze overkomen me niet snel weer. Maar er zijn fouten die ik nog niet gemaakt heb, en ik weet zeker … ik ga ze maken! Als ik hier in Nederland ben ga ik gewoon nog een keer naar dezelfde locatie en probeer de foto over te doen. Lastiger wordt het als het me in het buitenland overkomt, ik kan dan niet snel even terug.

Deze foto maakte ik in Ping’an, de mooiste rijstvelden van China. Ik was zo geraakt door hetgeen ik zag. Ik heb heel veel fotos gemaakt, en ze zijn allemaal overbelicht …

 

Lightroom - Karin de Bruin
Blunder - Karin de Bruin

Paul Begijn

Landschapsfotografie is vaak pieken in ‘the heat of the moment’.  Mooi licht duurt vaak niet lang. Sterker nog, in sommige gevallen is het secondenwerk. En dat betekent onder stressvolle omstandigheden kunnen presteren. Nou zijn we met stormchasen wel wat gewend. Maar wat als je camera een error 02 heeft op het moment dat er fotogeniek noorderlicht te zien is in Nederland, zoals op 5 november. Als je helder kan nadenken, dan weet je dat je nog een tweede camera bij hebt. Maar als stress en paniek het overnemen, dan rij je eerst balend naar huis, om daar te beseffen dat je nog een back-up camera bij had in je fototas. Misschien was het omdat ik ‘m nog niet eerder nodig heb gehad. Gelukkig volgde er later die avond nog een piek in activiteit, en wist ik toch nog tevreden met resultaat thuis te komen.

Sander Grefte

In de heide periode ben ik regelmatig naar de Posbank gegaan. De plek waar ik tijdens een mooie zonsopkomst wilde fotograferen had ik bepaald, maar op één ochtend maakte ik twee blunders. Op deze ochtend begon de lucht ineens mooi te kleuren en mijn eerste blunder was mijn twijfel om wel of niet terug te gaan en ik nam daardoor te laat de beslissing om naar de bewuste plek te gaan. Mijn tweede blunder werd daarna snel duidelijk. Al rennend kom ik erachter dat ik mijn broekriem ben vergeten om te doen en bij elke stap zakt mijn broek steeds verder naar de knieën!

Volbepakt en met de camera + statief in de hand trek ik al rennend de broek omhoog. Maar ik wist precies waar ik moest zijn en wat de compositie was en daardoor was ik toch op tijd om de foto te kunnen maken. Oftewel, twijfel nooit, draag altijd de juiste (en comfortabele) kleding, en ga vaker naar dezelfde plek terug. 

Heide - Sander Grefte

Johan Weesie

Het echte verhaal achter deze foto? Ik stond hier dus met mijn fietspompen gezicht aan de Brouwersdam. Het beloofde een mooie zonsondergang te worden met lekker veel kleur en beweging in het water🌊🌊 En wat ontdekte ik toen ik wilde gaan fotograferen…. statief vergeten .. dat meen je niet Jo!!🤦🏻‍♂️

Pas stond ik al zonder camera aan het strand, het moet niet gekker worden! Beloven jullie mij af en toe op te zoeken, graag wel met een naamkaartje op de borst dat maakt het dan allemaal wat makkelijker. Als je mij tegenkomt op de A15 zonder auto, zwaai vriendelijk, knikje is al voldoende🙈🤷🏻‍♂️👍 Gelukkig mocht ik even gebruik maken van mijn broer zijn statief en maakte ik toch nog een fotootje! Ik heb nu in alle twee de auto’s een statief liggen, hopelijk beperkt dit het vergeten van m’n driepoot!

Thom Brouwer

Ik denk dat ik de meeste ‘blunders’ wel meegemaakt heb: vergeten koppelplaat, vergeten geheugenkaart, vergeten batterijen, vergeten vul maar in… Meestal resulteert dit in weinig of geen foto’s, want sommige van die onderdelen zijn natuurlijk wel essentieel voor het maken van de foto’s. Op technisch vlak is er één foto die in mijn geheugen naar boven springt, en dat is een foto tijdens een van de spectaculairste zonsondergangen die ik meegemaakt heb. Ik stond aan de waterlijn met een aangespoelde kwal op de voorgrond en een exploderende lucht op de achtergrond. In mijn haast en enthousiasme heb ik alleen op de kwal scherp gesteld, en niet op de achtergrond, waardoor de golfbreker niet scherp op de foto staat. Voorheen kon ik me daar een stuk drukker om maken dan tegenwoordig, ik heb de bewijsdrang losgelaten en daarbij is er waarschijnlijk geen haan die er naar kraait. 
Gelukkig zijn dat allemaal leermomenten, waar je met meer ervaring uitkomt. Mijn grootste blunder is er echter één waar ik keer op keer weer eens in trap: het toch maar niet gaan, want… het wordt niks; ik ben moe; te veel gedoe; noem maar op! Bij geen enkel moment dat ik hier tegenaan ben gelopen, en tóch besloot te gaan, heb ik een greintje spijt gehad. Op zo een moment ben ik er toch weer lekker even lekker uit geweest en heb ik mijn hobby kunnen bezigen. Dat is iets wat ik nog weleens neig te vergeten, en dan is het goed dat je daaraan herinnert wordt.

Ellen van den Doel

Mijn lijstje blunders is ook redelijk lang. Haasten voor een knaller van een zonsondergang aan het strand en er daar achter komen dat je geen geheugenkaartjes bij je hebt. In de haast een lens wisselen, maar hem niet goed laten klikken…. je raadt het al, die rolde op straat. Statief vergeten hoort ook in de lijst. Accu’s niet opgeladen. Een hele vervelende blunder had ik dit jaar. Ik ben normaal erg secuur met foto’s opslaan. Het motto is “1 backup is geen backup”.  Oftewel, mijn geheugenkaart gooi ik pas lees als ik een dubbele backup heb gemaakt. Dit jaar had ik een fotografie opdrachten waarbij ik meerdere locaties in Nederland moest fotograferen. Sommige redelijk ver weg, dan boekte ik een overnachting erbij. Zo gebeurde het ook dit moment. Ik haal dan het maximale uit zo’n dag. Dus fotograferen met zonsopkomst, een hapje eten en dan de rest van de dag door. Bij de 2e ronde van de dag bleek dat de geheugenkaartjes van de drone vol waren. Blijkbaar was ik ze vergeten leeg te halen van een vorige sessie. Het kaartje wat ik (dacht ik) niet gebruikt had die ochtend heb ik in het veld maar leeg gemaakt. Ik heb er een grote hekel aan om dat in het veld te doen, maar ja…. ik had niet zoveel keuze op dat moment.

De hele dag verder gefotografeerd. Laat in de avond thuis gekomen, de beide kaartjes geback-upt en leeg gemaakt. Niet gecontroleerd of ik alles had, want we gingen onverwachts de volgende dag naar IJsland. Dit was echt een last minute plan door de vulkaan uitbarsting. In IJsland lekker gefotografeerd met de drone. Bij thuiskomst ook van IJsland alles dubbel weg gezet. Daarna had ik eindelijk tijd om de foto’s voor de opdracht te gaan bewerken. Je raadt het inmiddels al, het zweet brak mij uit. Ik had die ochtend het verkeerde kaartje gewist! Foto’s van de rest van de dag had ik nog wel, maar niet van de mooie zonsopkomst. Recovery was niet meer mogelijk omdat de kaart al te vaak overschreven en leeg gehaald was na die ene sessie. Voor de mensen die mij persoonlijk kennen, ik ben niet snel chagrijnig, maar die dag….. Pfoe wat had ik er de balen van! Zeker omdat de foto locatie op 2,5 uur rijden lag en echt over gedaan moest worden. Gelukkig is het goed gekomen met ook mooie omstandigheden.

Conclusie van al deze blunders: haastige spoed is zelden goed. Want daar gaat het toch iedere keer mis. 

Ronald Rozema

Statief (2023)
Druk aan de Waddenzee fotograferen en toch nog even een paar uit de hand nemen nadat de zon al lang op was. Statief laten staan, pakken we zo wel.

Alles inpakken om naar huis te gaan en onderweg bedenken dat het statief nog op zee staat. Echt… Terug en daar stond ie nog mooi te staan.

Laars (2020)
Fotograferen op het welbekende stuk bij Koehool, in de zomer; Druk op de dijk met mensen. Uitgedroogde modder, wat voor prachtige structuren zorgt. Her en der zijn er nog wat poeltjes met water. Op laarzen gok ik er op om het Wad te betreden. Mooi hard en droog. Bij het zoeken naar de compositie, wat altijd een hele zoektocht is hier, loop ik met mijn camera uit de hand te schieten om zo verschillende composities te bepalen – Even zonder statief, die laat ik staan. Rugtas heb ik altijd “aan” omdat ik hier vaak veel loop. 50 meter voor mijn statief is het raak en zak ik tot voorbij mijn knieën in het slik… Eerste reactie is altijd eruit willen stappen maar dat resulteert in nog dieper wegzakken. De laarzen ben ik inmiddels kwijt en doe mijn camera in de tas. Dan is er nog een optie: Liggen en wringen om er uit te komen. Op sokken terug naar de auto en van top tot teen onder het zwarte slik, stinkend en bekijks op de dijk waar tientallen mensen lopen.

Net te ver gelopen…

Wad - Ronald Rozema

Scherpte
De mooiste zonsondergang vastleggen en dan de boel net niet scherp hebben. Daar kom je altijd achter als je thuis komt. Altijd checken of je beeld scherp is!

ISO
Camera op manual en je ISO op “auto” hebben staan en je na 10 keer nog afvragen waarom de instellingen zo vreemd zijn bij zonsondergang.

1/250 – F/11 – ISO12500 met de zon al achter de horizon…

Kaartje
Een epische zonsopkomst, alles staat klaar en je dan beseffen dat je geheugenkaartje nog in je kaartlezer zit. Thuis.

Panorama (2022)
Moddergat, februari. Zonsopkomst in de kwelders van de waddenzee. Als ik naar de locatie loop weet ik al, dit wordt een knaller van een zonsopgang. De lucht kleurt al rood. De plek heb ik de vorige dag al uitgezocht: In de kwelders tussen de poeltjes die er zijn en een mooie compositie vormen. Na wat zoeken heb ik de compositie te pakken en sta ik zelf ook midden in een poel. Ik besluit met de 24-70 een panorama te maken, daarvoor heb ik een mooie panoramakop waarbij je je statiefkop niet hoeft te draaien. Ik draai de schroef los van de panoramakop en mijn camera valt van het statief af, in de waterpoel, kopje onder – In zeewater. Ik heb de schroef losgedraaid van de camera bevestiging op het statief besef ik mij. Enkele krachttermen en huiswaarts met een camera en objectief die het niet meer deden. Vooral het objectief zag er niet best uit. Onderzoek bij Canon Nederland wees uit dat de body nagenoeg ongeschonden door de strijd was gekomen: Alleen een nieuwe accumodule was nodig. Het objectief is geheel refurbished met een nieuwe behuizing en elektronica. Geen garantie maar het hele grapje was met iets minder dan 800 euro betaald. 9 weken geen camera gehad. En…. de zonsondergang was natuurlijk geweldig, waar ik niets meer mee kon…

Na dit incident check ik altijd mijn statiefkop, aan welk knopje ik draai en het is er helemaal ingesleten dat ik check of mijn camera vast zit.

Schade - Ronald Rozema
De pijnlijke schade

Welke fotografie blunders heb jij mee gemaakt? Deel ze hieronder in de reacties. 😊

4 gedachten over “Leer van onze fotografie blunders”

  1. Er is een heleboel herkenbaar, niets wat ik niet heb meegemaakt maar, ik zou Antwerpen een keer gaan fotograferen. Kom daar regelmatig maar nu had ik er twee dagen voor uitgetrokken. De dag ervoor ga je in je hoofd alle locaties langs, welke lenzen moeten mee. De 8mm of de 8-16. Beiden maar oja, T/S ook mee voor het station. De 24- 70 of de 24-105. Max 300 of 200 al genoeg. Lenzen in en uit de tas maar na een uurtje had ik het wel. Tas dicht, statief eraan gehangen en de volgende ochtend op pad. Eerst het havenhuis. Statief neerzetten, 8mm werk. Crop of FF?
    En daar hield het op. Tas vol lenzen maar geen camera body.

    1. Op 2 Januari naar het strand fotograferen…mooie getijdepoel die ik wel zag zitten om vanuit de zee te fotograferen. Helaas mijn laars zoog vast en ik wankelde, kopje onder met fototas op de rug. Mijn fotomaatjes zagen alleen nog mijn camera boven water, dat dan weer wel. Ik werd thuis gebracht, wonder boven wonder niets stuk. Het is de 1e blunder niet geweest en zeker niet de laatste…..

  2. Blij dat ik niet de enige ben die blundert, ik vind ze wel leerzaam ook die van jullie, een gewaarschuwd mens … dank voor het delen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven

Ontvang 10% korting op een online cursus!