Het jaar 2023 ligt achter ons. We zitten voor 2024 weer klaar met een lege Lightroom catalogus en we wachten vol spanning af wat daar allemaal weer in komt te staan. Een mooi moment om terug te blikken op onze mooiste foto van 2023 met het verhaal erbij. Want een foto is meer dan alleen een foto, er zit een herinnering bij en een belevenis. Al deze fotograferen verzorgen fotowandelingen, workshops of fotoreizen bij Dutch Photo Academy.Â
Ronald Rozema
Zondagavond, 26 februari 2023. Het is laat en we maken ons klaar om te gaan slapen: De wekker gaat om 06:30 morgenvroeg om daarna te gaan werken. Toch snel nog even kijken op de aurora app of er iets aan de hand is. Er werd gezegd dat er noorderlicht zou zijn maar de hele avond eigenlijk nog niks. Op Instagram komt een collega-fotograaf met een story: Noorderlicht zichtbaar in de kop van Noord-Holland. Mijn vrouw roept, wat doe je hier nog! Kleren weer aan, fototas pakken en op pad. In de auto bedenk ik me waar ik heen zal gaan en de spanning “zou het nog zichtbaar zijn?” stijgt. Na 20 minuten rijden ben ik in Ternaard en loop de lange strekdam helemaal af, ongeveer 20 minuten lopen. Op de zeedijk maak ik nog snel even een beeld met een sluitertijd van 10 seconden, om even te kijken of het er nog is. Ja! Lopen, in het donker met alleen een hoofdlampje.
Aangekomen bij het eind van de strekdam maak ik een compositie en besef ik me dat het water opkomt, best snel. De halve maan schijnt op de paaltjes in de voorgrond, wat wel fraai is en het beeld wat duidelijker maakt. Na enkele test shots en het correct scherpstellen gaat het helemaal los (KP6) in de lucht en maak ik mijn beeld, net iets na middernacht. Het water is inmiddels aan mij toe gekomen en sta met mijn laarzen in 20cm diep water: Tijd om te gaan. Het noorderlicht blijft tot ca. 01:00 aanhouden en rond die tijd vertrek ik ook weer huiswaarts, vol enthousiasme!
Thuisgekomen gelijk even kijken uiteraard: Het staat er op, scherp en de compositie vind ik erg fraai persoonlijk. Wat een nacht! Om 02:00 gaan de ogen dicht en om 06:30 gaat toch die wekker… Het is het allemaal waard geweest. De volgende dag is het noorderlicht weer te zien maar dan met een flink pak bewolking wat het fotografisch niet heel aantrekkelijk maakte helaas.
Dit beeld was totaal niet gepland maar des te leuker was het om dit ad-hoc te bedenken wat betreft locatie, compositie en niet te vergeten de ervaring. Stuiteren…
Karin de Bruin
Mijn mooiste foto van 2023. Die heb ik in Noorwegen gemaakt. Dit jaar zijn we een paar weken naar dit fantastische land geweest. Vooraf heb ik bewust geen foto’s gezocht van locaties die we zouden bezoeken. Dit om een teleurstelling te voorkomen, je moet het nl maar net treffen. Dat mooie licht, een prachtige zonsondergang of mistige omstandigheden precies op het moment dat je er bent. Toch had ik beelden in mijn hoofd die ik dolgraag wilde maken. Windstil weer, een prachtig blauw gekleurd meer, een berg met sneeuw die dan in het water weerspiegeld wordt. Ik had bedacht dat dat niet zo moeilijk zo zijn, bergen en meren genoeg. Maar, hoewel we over het weer dat we gehad hebben niet mogen klagen … windstil was het echt maar zelden. We hebben zoveel wind gehad. Dat heb ik hier thuis al genoeg, en het leek of ik het met me mee op vakantie genomen had. Maar op een ochtend toen we van de ene locatie naar de ander reden riep ik keihard, stop!!! … dat is overigens niet geheel ongevaarlijk als je je in een behoorlijke camper verplaatst. De wind viel weg, ik zag blauw water, een berg weerspiegeld, in de verte een cruiseschip en … wat lupines op de kant. Dit moest mijn foto worden. Zonder statief ben ik naar het water gerend, en heb daar uit de losse hand (die net als de wind echt nooit stil te noemen is) een focus stack van 3 foto’s gemaakt die ik ook nog eens had gebracket (was achteraf niet nodig). Â
Iso 100 – f11 – 31 mm – 1/320 sec
Paul Begijn
Stormchasen is vaak hard werken. En resultaat is allerminst zeker. Sterker nog, veel stormchases eindigen zonder noemenswaardig beeldmateriaal. Successen zijn daarom hard nodig om de motivatie vast te houden. Dat doorzettingsvermogen werd afgelopen zomer in de vroege ochtend van 25 juli beloond in Noord-Italië op de Po-Vlakte. Na een nacht doorhalen zonder slaap en na eerder succesvol 3 supercells te hebben onderschept, was ons ultieme doel een supercell met shelfcloud in het eerste ochtendlicht. Na een lange reis van de dag ervoor en de nachtelijke stormchase waren we mega brak. En daarom was de onderschepping van deze supercell met shelfcloud zo bijzonder. De zon kwam net op vanuit het oosten terwijl vanuit het westen het onheil naderde. Samen met medechasers Wouter van Bernebeek en Gijs de Reijke hebben we er die avond een extra biertje op gepakt.
Sander Grefte
Ik ga vaak terug naar dezelfde plek tijdens een fotoreis. Op deze hele koude (-10 graden) ochtend bij Vestrahorn in IJsland waren er geen wolken en waaide het erg hard. Ik werd gezandstraald en dan is het fijn om twee camera’s te hebben met verschillende objectieven zodat je niet hoeft te wisselen van objectief. Ik vond de bergen en het landschap maar saai. Maar na mij te hebben gedraaid werd mijn interesse meteen getrokken door details. Dus meteen mijn andere camera met de 70-200mm gepakt om in te zoomen op het zwarte zand en het gouden randje dat door de zon wordt opgelicht. Door bewust onder te belichten gaat het in deze foto vooral om structuur, licht, en contrast. Het wolkje zand herinnert mij eraan hoe wreed de condities waren. O ja, als het dan zo hard waait, fotografeer dan lekker uit de hand met een snelle sluitertijd (1/1250s bij 200mm, iso 400 en f9).
Dave Zuuring
Je hebt van die plekken die ken je alleen van foto’s en video’s. Zo’n plek was voor mij het strand van Stokksnes, met de welbekende Vestrahorn, het zwarte strand en de duinen. Â
Dat je dan zelf er in de winter van 2023 samen met Sander Grefte en Julien Beyrath naar IJsland gaat was een vooruitzicht zonder verwachtingen. Â
De avond ervoor kwamen we in de omgeving aan. We hadden bedacht de volgende ochtend naar het strand van Stokksnes te gaan. Missie zonsopkomst. Vaak weet je uit ervaring als je de eerste keer ergens gaat fotograferen in de vroege ochtend dat je verdomd veel geluk moet hebben om met een goede foto weg te komen. Â
Dus vroeg op. Enigszins vermoeid deed ik mijn ochtend ding, maar er was iets met Sander. De normaal zo rustige en kalme fotograaf, had haast, wilde en moest weg. Toen ik naar buiten stapte had ik het door. De lucht was in het vroege blauwe uur al fijn aan het opkleuren. De twee dagen ervoor lag de rijsnelheid laag, nu reden we volle bak met onze huurauto naar Vestrahorn. De spanning was voelbaar, want sja het licht en de kleur kan ook maar zo verdwijnen. Maar ja Stokksnes, je moet een kaartje kopen en dus hield ons dat nog langer op. Want een gewone betaalpas werkt niet, dus dan maar met de creditcard. Iedere minuut leek wel 5 minuten te duren, schiet op… het begint te kleuren!Â
En in die sensatie daar het duin op lopen, met een stevige wind en de kou, je compositie zoeken, Julien die dan precies goed in beeld met zijn iPhone daar staat, lijkt haast geënsceneerd en vormde het perfecte decor. Dit is ook de eerste foto van die ochtend. En toch is het allemaal puur toeval dat het zo verliep, ik had de kleuren wel door maar dat hij hier zo perfect in beeld stond, het licht op de duinen en de kleuren in de lucht die reflecteren op het gras. Wat een stuitermoment. Deze locatie, dit landschap, magisch. En dus een echte Make your Memory Today die daarom mijn favoriete foto is van 2023. Â
Thom Brouwer
Deze foto maakte ik in augustus op het strand van Nieuw-Haamstede. Het is om een aantal redenen mijn favoriet van het afgelopen jaar. Een van die redenen was dat de compositie zich eigenlijk gelijk presenteerde toen ik het strand op kwam lopen. Het was de eerste de beste golfbreker op nog geen 30m van de strandopgang en alle ingrediënten voor een prettige compositie waren aanwezig. De lijnen in het zand, de reflectie van de golfbreker en het licht (de zon was op dat moment nog achter de wolken) deden me besluiten om direct mijn statief neer te zetten en nauwelijks meer van mijn plek af te komen (en dat is het tegenovergestelde van wat ik normaal doe). Door deze aanpak had ik alle tijd om de compositie te verfijnen en ben ik nog kleine stukjes opgeschoven. Ik zag de lucht en de omgeving veranderen en kon dit veel meer in mij opnemen dan op de momenten dat ik door de adrenaline rond blijf lopen. Het raakte mij dan ook enorm toen het licht daadwerkelijk doorbrak, doordat die rust er ook voor zorgde dat de gedachten konden afdwalen naar een keerpunt in mijn leven, naar het plotselinge verlies van mijn moeder. Ik ben niet religieus, maar op sommige momenten voel je een verbondenheid of aanwezigheid die zo sterk is, dat het je volledig omarmt. Deze foto is voor mij die omhelsing.Â
Ellen van den Doel
Een mooiste foto van 2023 uitkiezen vond ik een lastige opgave. Er zit toch een verschil in het objectief kiezen van een foto, of het laten meewegen van de belevenis en het verhaal achter een foto. Gebaseerd op het laatste is dit mijn favoriete foto van 2023. Juli 2023 was er weer een vulkaanuitbarsting op Reykjanes, IJsland. Al dagen was ik het nieuws aan het volgen met de ontwikkelingen. En dan ineens gebeurd het. Last minute besloten we om die kant op te gaan. We wilden ook nog wat locaties scouten voor de fotoreizen, dus dat konden we dan mooi combineren. Alleen dagenlang bleef de toegang tot de vulkaan gesloten, vanwege een ongunstige windrichting.Â
Vol spanning reizen we af naar IJsland. We hadden besloten niet te gaan zitten wachten, maar we zijn lekker op pad gegaan om locaties te scouten. Met of zonder vulkaan, IJsland is toch wel mooi! Na een dag zonder bereik, kwamen we terug in de bewoonde wereld. Ja hoor, daar was het bericht, de toegang was heropend! Wat doen we? We waren al een lange dage op pad geweest. Maar de natuur is onvoorspelbaar, dus na een korte powernap zijn we om 22.30 gaan wandelen. Na een wandeling van zo’n 7,5 km was het moment daar.Â
We kregen zicht op de lava die uit de aarde spoot. In 2021 hebben we dit ook mogen mee maken, dus ik dacht dat ik wist wat ik kon verwachten. Maar het overviel mij toch weer. Kippenvel en tranen over mijn wangen. Zo onbeschrijfelijk om zoiets te zien. Daar sta je dan, midden in de nacht naar een actieve vulkaan te kijken. Gelukkig konden we deze ervaring samen delen (mijn man en ik). Het wordt in juli niet donker ‘s nachts dus het licht was prachtig. Moe maar voldaan kropen we vroeg in de ochtend in bed. De volgende dag hebben we weinig gedaan. Deze ervaring nemen ze ons niet meer af!Â
Samuel Bouchoms
Venice has been such a surprise, as I didn’t expect to have so much fun around a city. I remembered seeing that view on a friend’s photo and made it one of the rare photo-must. After a good session at sunset, I decided to try it out at sunrise…. And that’s when luck” hit: as – without knowing, we planned our visit just at the moment when the Sun rises behind the Cathedral. And when It did, I was ready to take the sunstar photo. Then luck struck a second time, as 4 boats lined up perfectly at that very moment. Venice is always in movement, hence I opted to blur the boats with a slightly longer shutter speed. It resulted in an image I truly love: with a distinct feeling of adventure, boats leaving the city at sunrise towards a bright future.
Exif: 35mm, f/14, 1s, ISO 100
Saskia van Kuijen
Hierbij mijn mooiste van 2023. Een gelukstreffer. Kinderen net naar school gebracht en onderweg naar een afspraak. Snel de auto in een parkeervak gemanoeuvreerd en deze foto genomen. Ik voelde vrijwel direct dat het beeld potentie had; het is de meest gefotografeerde spot van Maassluis en toch is deze plaat ‘anders’. Dat maakt hem voor mij extra bijzonder.
Zo leuk om al deze herinneringen en verhalen omlijst met een beeld te lezen! 🙂
Prachtige foto’s met de verhalen en emoties erachter!
Wat een prachtige foto’s en de verhalen er achter zijn nog leuker. Hoe een foto ontstaat, bijzonder leuk om te lezen. Dank je wel voor het delen. Groetje Bettina